اطعام مومن

به سند معتبر منقول است که امام جعفر صادق علیه السلام بسیار بود که نانها و فرنی نفیس و حلوای لذیذ به مردم میداد و میفرمود:هر گاه خدا بر ما توسعه میدهد ما نیز توسعه میدهیم و هرگاه خدا بر ما تنگ میگیرد ما نیز تنگ میگیریم.در حدیثی از امام جعفر صادق علیه السلام نقل شده که سه چیز است که خداوند 1 را در قیامت بر آنها حساب نمیکند:طعامی که میخورد و جامه ای که میپوشد و زن صالحه که یاور او باشد و فرج او را از حرام نگهدارد.(حلیة المتقین ص43)از امام صادق علیه السلام نقل شده که چون برادر مومن تو به خانه تو بیاید مپرس که امروز چیزی خورده ای و لیکن هر چه حاضر داری بیاور که جواد و جوانمرد آنست که هر چه دارد حاضر سازد و در حدیث دیگری فرمود:اگر کسی هزار درهم صرف طعامی کند و مومنی از آن بخورد اسراف نکرده است.امام باقر علیه السلام فرمود:سه مومن را طعام دهم نزد من بهتر است از هفت بنده آزاد کردن.از امیرالمومنین علیه السلام نقل شده که هر مومنی صدای مهمانی را بشنود و به آن شاد شود گناهانش آمرزیده شود اگر چه میان آسمان و زمین را پر کرده باشد.امام باقر علیه السلام فرمود:یک برادر مومن را که برای خدا با او برادری کنم سیر کنم بهتر است نزد من از آنکه ده مسکین را سیر کنم.(حلیة المتقین ص 80)