در توقیع شریف، امام علیه السلام به یکی از شیعیان فرمود: اما آنچه پرسیدی نسبت به کسی که حلال میشمرد اموالی را که از ما در اختیار دارد و در آنها تصرف می‌کند چونان تصرف در اموال خودش بدون اینکه دستوری از ما در این جهت به او رسیده باشد، هرکس چنین کند ملعون است و ما روز بعدی قیامت دشمنان او هستیم. همانا پیامبر صلی الله علیه و آله فرموده: آنکس که حلال میشمرد نسبت به عترت من آنچه را که خداوند حرام نموده است ملعون است بر زبان من و بر زبان تمام پیامبران که دعایشان مورد اجابت است. پس هرکس به ما ظلم کند از جمله ظالمین ما محسوب شود و لعنت خداوند او را فرا گیرد زیرا خداوند فرموده آگاه باشید لعنت خدا بر ظالمین ثابت است. برای کسی روا نیست در مال غیر خودش بدون اذن صاحبش تصرف نماید پس چگونه این امر را نسبت به اموال ما روا میدارید؟ هرکس بدون امر ما چنین کند هر آینه حلال شمرده از ما آنچه بر او حرام بوده و هرکس چیزی از اموال ما را بخورد هر آینه آتش خورده و شکمش را پر از آتش نموده و به زودی به آتش سوزان در قیامت مبتلا گردد. ( احتجاج جلد ۲ صفحه۲۳۵)