از امام صادق علیه السلام روایت شده که چون روز قیامت شود به هر کس نامه او را بدهند و گویند بخوان و خداوند جمیع اعمال او را به خاطر او می آورد به نحوی که گویا الان انجام داده است، پس می‌گوید ای وای بر ما، چه میشود این نامه را که ترک نکرده صغیره را و نه کبیره را مگر آنکه احصا کرده است آنرا. ابن قولویه از امام صادق علیه السلام روایت کرده که هر کس قبر امام حسین علیه السلام را در ماه رمضان زیارت کند و در راه زیارت بمیرد برای او حسابی نخواهد بود و به او گویند که داخل بهشت شو بدون خوف و بیم. در روایات وارد شده که صراط از مو باریکتر و از شمشیر برنده تر و از آتش گرمتر است و مومنین خالص در نهایت آسانی از آن میگذرند مانند برق جهنده و بعضی به دشواری میگذرند اما نجات میابند و عده ای دیگر از عقبات آن به جهنم میافتند. علامه مجلسی در حق الیقین از عقاید شیخ صدوق نقل کرده که فرمود اعتقاد ما در عقباتی که در راه محشر است آنست که هر عقبه ای به اسم واجب و فرضی است از اوامر و نواهی الهی، پس انسان به هر عقبه ای برسد که به اسم آن واجب نامیده شده اگر تقصیر در آن واجب کرده او را در آن عقبه هزار سال باز میدارند و طلب حق خدا در آن واجب از او میکنند اگر بیرون آمد از عهده آن به عمل صالحی یا به رحمتی از خدا که او را دریابد از آن نجات پیدا میکند و به عقبه دیگر میرسد، پس پیوسته او را از عقبه به عقبه دیگر میبرند و در هر عقبه از او سوال میکنند پس اگر سلامت از همه بیرون رفت به دار بقا منتهی میشود و در جوار خدا ساکن میشود و اگر در عقبه ای از او حقی را طلب کنند که در آن تقصیر کرده و عمل صالح و رحمتی از خدا او را نجات ندهد در آن عقبه در جهنم فرو میرود این عقبات همه بر صراط است و اسم یکی از این عقبات ولایت است که همه خلایق را در آن نگه میدارند و از ولایت امیرالمومنین و امامان بعد از او سوال میکنند.(بحارالانوار جلد ۷ صفحه۱۲۸)