شیخ کلینی از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده که حضرت رسول صلی الله علیه وآله فرمود: هر که احترام و تعظیم کند کسی را که در اسلام موی خود را سفید کرده خداوند او را از فزع و ترس روز قیامت ایمن گرداند. و از امام صادق علیه السلام نقل شده که هر که بمیرد در راه مکه خواه در وقت رفتن باشد یا در وقت برگشتن از فزع اکبر ایمن گردد. فزع اکبر یعنی ترس بزرگ روز قیامت و فرمود: هر که بمیرد در یکی از دو حرم یعنی حرم مکه و حرم مدینه خداوند مبعوث فرماید او را از جمله آنهایی که ایمن و بی ترسند. شیخ صدوق از حضرت رسول صلی الله علیه و آله نقل کرده که فرمود: هر که پیش آید او را فاحشه ای یا شهوتی و به جهت ترس از خدا از آن اجتناب کند خداوند آتش را بر او حرام می‌کند و او را از ترس بزرگ روز قیامت ایمن گرداند. از امام محمد باقر علیه السلام نقل شده که فرمود: هر که فروخورد خشم خود را و حال آنکه برای او ممکن باشد که خشم خود را جاری کند خداوند دل او را از امن و ایمان در روز قیامت پر کند. شیخ صدوق از امام صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: هر که اعانت کند برادر مومن اندوهگین تشنه را از توانایی خود و آسایش دهد او را از غم و اندوهی یا یاری کند او را بر قضای حاجتش، برای او باشد از خداوند هفتاد و دو رحمت که یکی از آنها را خدا در دنیا به او مرحمت کند که امر معاش را به آن اصلاح کند و هفتاد و یک رحمت دیگر را برای ترسها و هولهای روز قیامت او ذخیره نماید.(بحارالانوار جلد۷ صفحه ۳۱۹)