از امام حسن عسکری علیه السلام نقل شده که فرمود: بدحال تر از یتیمی که پدرش را از دست داده یتیمی است که از امامش منقطع شده و توان دسترسی به او را ندارد و نمی‌داند تکلیف و وظیفه او در حوادث چیست؟ آگاه باشید هر کس از شیعیان ما که عالم به علوم ما باشد در مقام سرپرستی و هدایت این جاهل به شریعت که از ما وامانده است و از دیدار ما محروم است، برآید و او را با معارف ما آشنا کند و انحراف او را از بین ببرد همانا چنین کسی با ما در جایگاه بلند بهشت است.از امام حسن مجتبی علیه السلام نقل شده که فرمود: کسی که در مقام کفالت و سرپرستی یتیمی از ایتام آل محمد که از امام خودش منقطع شده و در عصر غیبت امام زندگی میکند و در جهل و نادانی مانده است، برآید و او را از جهل و نادانی بیرون آورد و شبهات او را پاسخ گوید، برتری و فضیلت چنین کسی بر سرپرست یتیمی که پدرش را از دست داده و نیازمند کمک است و به امور او رسیدگی کند، چونان فضیلت خورشید است بر ستاره سهی. موسی ابن جعفر علیه السلام فرمود: دانشمندی که در مقام انقاذ و نجات یتیمی از یتیمان ما که منقطع از ما و دیدار ماست، برآید و امور دین را به او تعلیم دهد، بر ابلیس از هزار عابد سخت‌تر و گرانتر است زیرا عابد همتش نجات خودش می‌باشد ولی عالم دین علاوه بر نجات خود اهتمام به نجات سایر بندگان دارد که آنان را از دست ابلیس و دار و دسته ابلیس برهاند، چنین عالمی نزد خدا از هزارهزار مرد عابد و هزارهزار زن عابده افضل است.(بحارالانوار جلد۲ صفحه۳)