پس از فتح خیبر در سال هفتم هجرت، جبرییل نازل شد و دستور فتح فدک را آورد.رسول الله و امیرالمومنین صلوات الله علیهما در تاریکی شب با اسلحه لازم به سرزمین فدک آمدند و حسب دستور پیامبر صلی الله علیه وآله، امیرالمومنین بر کتف پیامبر قرار گرفت و آن حضرت برخاست و امیرالمومنین را با خود بلند کرد.امیرالمومنین علیه السلام در حالی که شمشیر رسول الله همراهش بود از دیوار قلعه فدک بالا رفت و بالای دیوار صدای مبارکش را به اذان بلند کرد.یهودیان قلعه فدک گمان کردند که مسلمین حمله کرده اند و روی دیوارها هستند.برای فرار از در قلعه بیرون آمدند ولی بیرون قلعه پیامبر را در برابر خود دیدند و از طرفی امیرالمومنین پایین آمد و با آنان درگیر شد و هیجده نفر از بزرگان آنان را کشتند و بقیه تسلیم شدند.زنان و فرزندان آنان را اسیر کردند و غنایم را همراه خود آوردند.امر بر این قرار گرفت که هر کس از اهل فدک مسلمان شود خمس اموال او را بگیرند و هر کس بر دین خود باقی ماند همه اموالش را بگیرند.اینگونه بود که بدون لشکرکشی و کوچکترین دخالت مسلمین قلعه فدک فتح شد و طبق آیه مبارکه سوره حشر سرزمینهایی که بدون لشکرکشی مسلمین فتح شود حتی اگر اهل آنجا خودشان به عنوان تسلیم نزد پیامبر بیایند، این مناطق و غنایم و اسرای آن ملک خاص پیامبر است و مانند اموال شخصی خود میتواند هر تصمیمی درباره آنها بگیرد و مسلمین هیچ حقی در آنها ندارند.بعد از فتح فدک جبرییل نازل شد و این آیه را آورد «و ات ذا القربی حقه»یعنی حق خویشان را به آنان بده.پیامبر پرسید مقصود چه کسانی هستند و این حق کدام است؟جبرییل از طرف خداوند عرضه داشت فدک را به فاطمه عطا کن.پیامبر به حضرت زهرا سلام الله علیها فرمود:خداوند فدک را برای پدرت فتح کرد و چون لشکر اسلام آن را
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: الینا صالحپور
تاريخ: پنجشنبه
14 تير
1403 ساعت: 22:35